| Poezja Miłosna |
Być może za szybko zmieniam wiersze na nowe, może za szybko dopisuję kolejne, a może to wcale nie za duże tempo zmian?... Jest tych wierszy sporo i stale przybywają nowe. Cóż o miłości jest tak łatwo pisać, to przecież najsilniejsze i najpiękniejsze uczucie! Pewnie niebawem je wydam, jak tylko znajdę czas i sensownego wydawcę. Póki co są tutaj i można je czytać...
KRYSZTAŁ Tęsknota spala mnie na popiół i z bolesnym trudem buduję drogę do kolejnego jasnego dnia Kołysaniem trwaniem czekaniem składam hołd najgłębszym uczuciom Z pokorą chcę przyjąć każde rozstanie aby wykupić bilet na pociąg do następnej pięknej krainy Zanurzona w drogich wspomnieniach owijam wokół palców nitki wiersza Wdzięczna losowi za ciebie za siebie za każde z cierpienia natchnienie próbuję zrozumieć czy płaczę z tęsknoty czy cieszę się z twojego istnienia Radość mnie wypełnia ekstazą gdy całuję cię każdą myślą Ból mnie przenika gdy wyciągam dłonie do ciebie i trafiam na puste krzesło Jesteś więc światłem i cieniem złotem i srebrem rozkoszą i udręką Jak kryształ który skupia w sobie wszystkie barwy tęczy SEN Kiedy zasypiam na twoim ramieniu kołysana czułym szeptem Ciepłym oddechem unosisz mnie lekko pod sufit Tańczę Wiruję w smudze światła a potem jak piórko niesione wiatrem Wylatuję przez okno Gładzę szczyty drzew Skubię chmury Dmucham na gwiazdy Aż wreszcie roztapiam się w czerni nocy zapomnianą kropelką rosy Dopóki nie ściągniesz mnie na ziemię gorącym uściskiem kochających ramion ŚWIT Świt rozpala ogień na niebie mleczna mgła otula miasto Zmęczeni miłością zapadamy w sen śniąc o kolejnych ciepłych dniach czułych szeptach i kaskadach westchnień Chmury jedwabiem otulają błękit różowym światłem rozjaśniają twarze Dzień chyłkiem przemyka w twoim uśmiechu W splecionych ramionach budzi się kolejna noc Gwiezdny pył sypie nam na rzęsy Płomieniem świecy malujesz moje ciało w złote kwiaty Najczulszym dotykiem tworzę na twoich plecach płaskorzeźby rozkoszy Wyciągasz dłoń i wilgotną od rosy ścieżką prowadzisz mnie na szczyt WSPOMNIENIE Mostem z tęczy przechodzę ponad jasnością grających świateł Ścieżką pulsującej ciszy wracam w rozkoszną dolinę twoich ramion Ponad szczyty drzew unosi mnie twój szept płynę jak złoty obłok zatopiony w cieple błękitu Wczoraj twój dotyk rozpalał kolorowe fajerwerki dzisiaj miękko spływa wspomnieniem jedwabiu Tylko kłujący ból tęsknoty rozprasza zamyślenie którym próbuję uratować spragnione miłości ciało W LESIE Zielonej mgły przed świtem wiatr odsunął kotary miłość się skrada jak kot usidlić moje serce w twoich oczach Zapominam o drzewach i lesie o górskim wiosennym zapachu zamyślona zapatrzona w ciebie szukam w gęstwinie ścieżek Nim słońce się schowa za chmurę i cień niebytu spłynie na ziemię spróbuję nasycić i ciebie i siebie czerwonych jagód nektarem Jeszcze dzień tylko lub rok cały aromat ciepły unosi się w dłoniach nie chcę go stracić zatopiona po brzegi w twych ustach IMIĘ Twoje imię wspina się jak róża sięga moich włosów i oczu Słodkim westchnieniem powraca nocą promieniem księżyca dotyka moich piersi W czerwonym łożu miodu nektarem przepływa przez palce Aby migoczącą eksplozją rozsypać płatki róż na posłaniu SZCZĘŚCIE Jeśli zanurzysz dłonie w ciszy wieczoru pomyśl chwilę o zapachu który sprawia że znika czas i przestrzeń Który swoją miękkością obezwładnia duszę i bezlitośnie rozpędza najdziwniejsze wspomnienia Rozgrzewa roztańczone radością serce srebrzystą słodyczą otacza usta i oczy Poczuj na swojej twarzy najpiękniejsze dotknięcie miłości Uwierz nareszcie w nieskończone szczęście które głodnymi wargami zbieram z twojego pachnącego ciała POCAŁUNEK Dotyk twoich warg spada na mnie różowym płomieniem Wybucha na ustach tysiącem kolorowych iskier oszałamia miękkością i słodyczą Gęstym nektarem wlewa się do serca przewraca świat do góry nogami Ciepło słoneczną ścieżką wypełnia każdy skrawek ciała obdarza błogim dreszczem Kaskadą opada do bioder by tam po cichu wybuchnąć gejzerem rozkoszy Fale światła przepływają tęczą przez oczy porażają złotym blaskiem jak dobry sen NARODZINY Słońce zapala światło w twoich oczach i tysiące złotych iskier migocze na rzęsach Różowy kryształ ciepła miękko otacza puszystą chmurką moje serce Miodopłynna struga przepływa do stóp zanurzonych w rozgrzanej trawie Niecierpliwe dłonie biegną do twojej rzeźbionej radością twarzy aby zmysłowym dotykiem szukać na niej koralowych atoli Szczęście płonącą lawą pokrywa wszystkie smutne stare dni I z kwiatu pomarańczy rodzę się na nowo Kiedy uśmiechasz się do mnie z miłością ŻĄDANIE Narysuj mi nowe życie palcem na piasku tropikalnej plaży Pod palmą gdzie zgubiłam najdroższe senne marzenia Dodaj mi sił do walki z zaborczą miłością Napiętnuj dotykiem ust nie zostawiając na moim ciele jednego miejsca bez pocałunku Otwórz mi oczy na świat mądrością swojego serca Napełnij mocą ciepłych ramion wiarą w najpiękniejszy los Obdarz najwyższą rozkoszą namiętnego tańca Twoich palców A potem zanurz się w oceanie aby zmierzyć się z Neptunem I nie zapomnij wyjąć z moich włosów zaplątanych w nie błękitnych muszli WIATR Biały wiatr jasną smugą zatoczył w powietrzu krąg Uśmiechem twoim zalśnił odbity w szybach okien Zamyśleniem przewrotny okrążył przestrzeń uczuć i srebra pyłem z twoich rzęs pomalował rozkoszą czyjeś zakochane serce Jeszcze raz się obejrzał zawirował ponad czasem i miękko wylądował w naszych złączonych pełnych miłości dłoniach JESTEŚ CIEPŁEM Ciepłem jesteś i jasnością mocą światła rozszerzasz czas Jednym uśmiechem jak nikt potrafisz odmierzyć cudowne istnienie Budujesz dla mnie nowe życie wypełniasz szczęściem dłonie zamykasz przeszłość bezpowrotnie uśmiechem wskazujesz najkrótszą drogę do Raju Jesteś wszystkim czego nie umiałam odnaleźć w starych księgach czarownic Jesteś oceanem w którym utonęłam na zawsze rozmodlonym snem z którego nie chcę się obudzić JESTEŚ MORZEM Słońcem złotym jaśniejesz na niebie moich oczu Piaskiem ciepłym stopy mi otulasz Wabisz krzykiem mewy spragnionej rozkoszy Szumem i biegiem dziwnym fal zachwycasz Morzem jesteś ogromnym i rozbłękitnionym które każdego dnia u stóp mego serca kładzie rozbłyski bursztynów i białe płatki muszelek Tonę w Tobie... JESTEŚ MIŁOŚCIĄ Białych ptaków stado w Twoje włosy wpłata słońce i zieleni gałązką maluje spragnione miłości serce Z najcieplejszym uśmiechem pochylasz się i z czułością unosisz moje westchnienia ponad wysrebrzone szczyty drzew Z miękkości wyrastasz w miękkości układasz moje uczucia zawijając w złote światło delikatnie sączące się z Twoich dłoni Jesteś niegasnącym blaskiem promieniem odbitym na liściu tęczą płonącą w fontannie Jesteś miłością JESTEŚ NADZIEJĄ Błękitem swoich oczu wypełniasz moje dłonie spragnione twojego zapachu Słońce nalewasz do szklanki która w twoich dłoniach zakwita światłem najpiękniejszej gwiazdy Rysujesz nowy świat stwarzając go od ręki jednym pocałunkiem Jak słodki wiatr z cichym zmysłowym pomrukiem rozpędzasz chmury z serca Jesteś dla mnie oddechem pulsem i rytmem życia Jesteś nadzieją na kolejny wschód słońca JESTEŚ BLASKIEM Kalejdoskopem chmur zamykasz oczy wpatrzone w ciebie z tęsknotą Dotykasz lekko samym oddechem zanim świt zaróżowi niebo Pieszczotą serca układasz moje dni na nowo zabierasz w podróż do swojego świata Jesteś blaskiem jakiego nikt nie widział nikt zobaczyć nie zdoła tęczą która tylko we śnie może połączyć dwie przeciwległe góry Mogę się budzić przy tobie co dzień i nigdy nie będę umiała z takim ciepłem jak w twoich oczach wsypać łyżeczkę cukru do kawy KIM JESTEŚ KOCHANIE? Jesteś złotym ptakiem nocy w trzepocie tęczowych skrzydeł przysiadasz na brzegu mojego łóżka Jesteś motylem pełnym szczęścia który uczy mnie tańczyć o świcie by nie przegapić wschodu słońca Jesteś srebrzystym delfinem który w rytmie gorącego dnia obmywa z grzechu moje ciało Jesteś kotem drapieżnym który pożera mnie na śniadanie a potem niewinnie mruczy piosenki Jesteś pielgrzymem strudzonym który mimo całej mądrości u mnie szuka drogi do domu TWOJE WŁOSY W miękkich zakrętach twoich włosów zgubiłam prostą drogę Delikatny puch i zapach sprowadziły mnie ze szlaku miałam żeglować przez wieczność Jeden jasny pukiel wystarczył aby zabrać spokojny wieczór zaangażować w życie Kilka niesfornych kosmyków zawładnęło moją duszą śpiewa teraz złoty poemat czułości i namiętności jakiej nie znajdę nigdzie poza Twoimi potężnymi ramionami ŚWIATŁO I STRACH Promieniem światła dotykasz mojego serca budzisz je z bolesnego snu na nowy rozjaśniony Tobą dzień Poisz mnie nektarem uczuć karmisz wiarą w zorze wschodu próbujesz nauczyć pierwszych dziecięcych kroczków w życie Tylko Tobą istnieję na Twoim świetle płynę oddycham blaskiem Twoich nieodgadnionych oczu Jednak nawet mocą najgorętszej miłości nie umiemy zabić strachu i niewiary w czas WIECZÓR PRZY KOMINKU Wieczorem przy kominku rozścielasz mi marzenia o najlepszych dniach Zapalasz świece w lichtarzu nadziei dobry los układasz na talerzach Przy tobie wszystko jest proste jasnością otwierasz mi drzwi do raju dzień traci znaczenie a życie zmienia sens Rozkładasz dłonie i unosisz moje myśli ponad wszystko co we mnie Stapiasz się w jedno z moją duszą tylko cichy zawrót głowy przypomina że najsłodszym ciepłem swoich ramion chronisz przed upadkiem z twoich kolan To kolejne wiersze z setek utworów spoczywających w mojej szufladzie. Mam nadzieję, że odnajdziecie w nich to, co wspólne i ważne dla wszystkich zakochanych, że odnajdziecie w nich samych siebie i własne najpiękniejsze przeżycia. Szarotka |